ഇന്ത്യൻ സൈന്യത്തിലെ ജഡ്ജ് അഡ്വക്കേറ്റ് ജനറൽ (JAG) നിയമനത്തിലെ സ്ത്രീ സംവരണത്തിന്റെ പരിമിതികൾ ഭരണഘടനാപരമായ ഒരു വെല്ലുവിളിയായി ഉയർന്നു വരുന്നു . യോഗ്യതയുടെ കൊടുമുടിയിൽ നിന്നിട്ടും ലിംഗഭേദം കാരണം നിയമനം നിഷേധിക്കപ്പെട്ട രണ്ട് വനിതാ ഉദ്യോഗാർത്ഥികളുടെ പോരാട്ടം, ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടനയുടെ അന്തസ്സത്തയായ തുല്യതയ്ക്കും ലിംഗവിവേചനമില്ലായ്മയ്ക്കും എതിരായ ഒരു ചോദ്യചിഹ്നമായി നിലകൊള്ളുന്നു.

31-ാം JAG എൻട്രി സ്കീമിൽ പുരുഷന്മാർക്കായി 6 സീറ്റുകളും സ്ത്രീകൾക്കായി വെറും 3 സീറ്റുകളും നിജപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് പ്രത്യക്ഷമായ അനീതിയാണ്. മെറിറ്റ് ലിസ്റ്റിൽ ആദ്യ പത്തിൽ ഇടം നേടിയ ഈ വനിതകൾക്ക് നിയമനം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നത്, ഭരണഘടനയുടെ ആർട്ടിക്കിൾ 14 ഉറപ്പുനൽകുന്ന തുല്യതയുടെ ലംഘനമാണ്. അതുപോലെ, ആർട്ടിക്കിൾ 15(1) ലിംഗത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള വിവേചനം നിരോധിക്കുമ്പോൾ, ഈ സീറ്റ് വിഭജനം ആ തത്വത്തെയും ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു.

ഹർജിക്കാർ ശക്തമായി വാദിക്കുന്നത്, ലിംഗത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഈ സീറ്റ് പരിധി ഒരുതരം "ശത്രുതാപരമായ തരംതിരിക്കൽ" ആണെന്നാണ്. ഒരേ യോഗ്യതയുള്ളവരെ ലിംഗഭേദമില്ലാതെ തുല്യമായി പരിഗണിക്കണം. പുരുഷാധിപത്യ സമൂഹത്തിൻ്റെ ചിന്താഗതികൾ ഭരണഘടനാ തത്വങ്ങൾക്ക് വിരുദ്ധമാണെന്നും അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു. മറുവശത്ത്, സൈന്യം തങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനപരമായ ആവശ്യകതകൾ മുൻനിർത്തിയാണ് ഈ വിഭജനം നടത്തിയതെന്നാണ് വാദിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ഈ വാദത്തെ സാധൂകരിക്കുന്ന വ്യക്തമായ വിവരങ്ങളോ കണക്കുകളോ അവർക്ക് കോടതിയിൽ ഹാജരാക്കാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല എന്നത് ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ഈ കേസിൽ സുപ്രീം കോടതി മുൻപ് പുറപ്പെടുവിച്ച സുപ്രധാന വിധികൾ ഓർക്കേണ്ടതുണ്ട്. Secretary, Ministry of Defence v. Babita Puniya (2020) എന്ന കേസിൽ, സ്ത്രീകളെ സ്ഥിരം സൈനിക സേവനത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റി നിർത്തുന്നത് സമൂഹത്തിലെ യാഥാസ്ഥിതിക ചിന്താഗതികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലാകരുത് എന്ന് കോടതി വ്യക്തമാക്കിയിരുന്നു. അതുപോലെ, Union of India v. Lt. Cdr. Annie Nagaraja (2020) എന്ന കേസിൽ ഇന്ത്യൻ നാവികസേനയിലെ സ്ത്രീകളുടെ നിയമനത്തിലും ഇതേ തത്വം കോടതി ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു. ഈ മുൻവിധികൾ ഈ കേസിനും ഒരു മാർഗ്ഗദീപമാണ്.

ജസ്റ്റിസ് സഞ്ജീവ് ഖന്നയും ജസ്റ്റിസ് ദീപങ്കർ ദത്തയും ഉൾപ്പെട്ട ബെഞ്ച് സൈന്യത്തിൻ്റെ വാദങ്ങളെ ശക്തമായി ചോദ്യം ചെയ്തു. "നിങ്ങൾക്ക് എത്ര സീറ്റുകൾ വേണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിൻറെ കാര്യമല്ല. യോഗ്യതയുള്ളവരെ നിയമിക്കേണ്ടത് സർക്കാരിൻ്റെ ഭരണഘടനാപരമായ ബാധ്യതയാണ്" എന്ന അദ്ദേഹത്തിൻ്റെ നിരീക്ഷണം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. ഇത്, മെറിറ്റിനാണ് പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതെന്നും ലിംഗവിവേചനം അംഗീകരിക്കാനാവില്ലെന്നുമുള്ള ഭരണഘടനാ തത്വത്തെ അടിവരയിടുന്നു.

ഈ കേസിന്റെ വിധി വരാനിരിക്കുന്നതേയുള്ളൂ. എങ്കിലും, ഇത് സ്ത്രീകളുടെ സൈനിക രംഗത്തേക്കുള്ള പ്രവേശനത്തിൽ സുപ്രധാനമായ മാറ്റങ്ങൾക്ക് വഴിയൊരുക്കും എന്ന് നിസ്സംശയം പറയാം. നിലവിലുള്ള സീറ്റ് പരിധികൾ കോടതിയുടെ സൂക്ഷ്മപരിശോധനയ്ക്ക് വിധേയമാവുകയും, ഒരുപക്ഷേ റദ്ദാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യാം. പൊതുമേഖലയിലെ നിയമനങ്ങളിൽ 'മെറിറ്റ് ആദ്യം' എന്ന തത്വം കൂടുതൽ ശക്തമായി നടപ്പാക്കപ്പെടും. അതുപോലെ, സൈനിക നിയമന നയങ്ങൾ കൂടുതൽ ജനാധിപത്യപരവും ഭരണഘടനാ തത്വങ്ങൾക്ക് അനുസൃതവുമായി മാറേണ്ടി വരും.

അവസാനമായി, ഈ കേസ് ഏതാനും വ്യക്തികളുടെ മാത്രം പ്രശ്നമല്ല. ഇന്ത്യൻ സേനയെ കൂടുതൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും തുല്യതയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നതുമായ ഒരു സ്ഥാപനമാക്കി മാറ്റാനുള്ള വലിയ പ്രക്രിയയുടെ ഭാഗമാണിത്. സുപ്രീം കോടതിയുടെ ഈ ഇടപെടൽ, ഇന്ത്യൻ സമൂഹത്തിൽ സ്ത്രീകളുടെ സ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പുതിയ ചിന്തകൾക്ക് വഴി തെളിയിക്കുകയും, ലിംഗഭേദമില്ലാതെ എല്ലാവർക്കും തുല്യ അവസരങ്ങൾ ലഭിക്കണം എന്ന ഭരണഘടനാ സ്വപ്നത്തിന് കൂടുതൽ കരുത്ത് പകരുകയും ചെയ്യും. ചരിത്രപരമായ ഈ വിധിയിലൂടെ, സ്ത്രീക്കും പുരുഷനും തുല്യമായ അന്തസ്സും നിയമപരമായ അവകാശങ്ങളും ഉറപ്പുവരുത്താൻ സുപ്രീം കോടതിക്ക് സാധിക്കട്ടെ എന്ന് പ്രത്യാശിക്കാം.